Column Köller Advocatenkantoor

Door mr. Sarah Köller van Köller Advocatenkantoor te Middelburg, gespecialiseerd familierecht advocaat en Mediator. Sarah Köller is aangesloten bij de vereniging voor Familierechtadvocaten en Scheidingsmediators (vFAS), Hoefnagels Family Mediation en bij de vereniging Collaborative Divorce Holland

 

Ingaande 1 januari 2012 is het huwelijksvermogensrecht gewijzigd. Aanvankelijk had de wetgever een ruimere wijziging van het huwelijksvermogensregime voor ogen. Het was de bedoeling de gemeenschap van goederen, die nu voor iedereen die geen huwelijksvoorwaarden maakt geldt, volledig uit te kleden. Hierdoor zou al het vermogen dat voor het huwelijk al aanwezig was en ook de voor het huwelijk aanwezige schulden niet in een gemeenschap van goederen terecht komen. Dit vermogen en deze schulden zouden dan privé blijven. Dit kan grote voordelen opleveren. Vaak wordt het als niet redelijk gezien dat vermogen dat iemand voor het huwelijk heeft opgebouwd in één keer gemeenschappelijk wordt. Alsnog veel onredelijker wordt het gezien dat een schuld van één echtgenoot ineens gemeenschappelijk wordt door het huwelijk. De andere echtgenoot heeft met het ontstaan van de schuld vaak niets te maken gehad.

Door verschillende amendementen (wijzigingen die de Tweede Kamer kan aanbrengen in een wetsvoorstel) is van de oorspronkelijke bedoeling van de wetgever niet veel terecht gekomen. Is er dan nog iets gewijzigd? Ja, ingaande 1 januari 2012 zijn toch nog enkele wijzigingen in werking getreden.

De aller belangrijkste is dat de gemeenschap van goederen niet meer eindigt op het moment van inschrijving van de echtscheiding, maar op het moment dat het verzoekschrift tot echtscheiding wordt ingediend bij de rechtbank. Dit heeft grote voordelen. Op het moment dat een verzoek tot echtscheiding is ingediend zie je dat in veel gevallen de band tussen de echtgenoten vermindert. Zij gaan bijvoorbeeld apart wonen en hebben geen zicht meer op wat de ander aan het doen is en hoe de ander zijn geld besteedt. Vaak is er dan de angst dat de andere echtgenoot schulden maakt, waarvoor de echtgenoot die hier geen zicht op heeft toch aansprakelijk is, omdat de gemeenschap van goederen tot de echtscheiding is ingeschreven gewoon blijft bestaan. Deze situatie is nu veranderd. Vanaf het moment dat het echtscheidingsverzoek wordt ingediend, wordt de huwelijksgemeenschap als het ware bevroren. Schulden die hierna ontstaan vallen dus niet in de gemeenschap van goederen.

Hiervoor is het dan wel van belang dat de mogelijke schuldeiser op de hoogte had kunnen zijn van het gegeven dat een echtscheidingsverzoek is ingediend. Om dit te bewerkstelligen dient de advocaat een bewijs van het indienen van het echtscheidingsverzoek te laten inschrijven in het huwelijksgoederenregister dat door de griffie van de rechtbank van de plaats waar het huwelijk is gesloten wordt bijgehouden. Zodra het ingediende verzoek hier is ingeschreven wordt de schuldeiser geacht hiervan op de hoogte te zijn.

Naast deze beperkte, beperking van de huwelijksgoederengemeenschap zijn nog enkele andere wijzigingen in werking getreden. Deze wijzigingen hebben betrekking op de inlichtingenplicht voor echtgenoten, de vergoedingsrechten tussen echtgenoten en de vruchten van privégoederen.

Ook wanneer er een huwelijksgoederengemeenschap bestaat kunnen er privégoederen zijn, bijvoorbeeld doordat één van de echtgenoten heeft geërfd, terwijl de erflater een uitsluitingsclausule in het testament heeft opgenomen. Een uitsluitingsclausule is een zeer veel voorkomende bepaling in testamenten. Door deze clausule blijft het geërfde vermogen, privévermogen van degene die erft en komt het, bij een echtscheiding, enkel toe aan die echtgenoot. De zogenaamde koude kant wordt hiermee uitgesloten. In het oorspronkelijke wetsvoorstel was eveneens voorgesteld om alle erfenissen (ook die zonder uitsluitingsclausule) tot het privévermogen te laten behoren. Ook dit punt heeft het helaas niet gehaald. Voorlopig blijft het dus nodig om een uitsluitingsclausule op te nemen, wanneer je zou willen dat je kind erft, maar niet je schoondochter of -zoon.